[who is ronjie?] kinakatakutan ko sa naspi

wala lang. ang pinakatakot ako sa pinas, sa mga lespu. mawalang galang na ho sa mga kaibigan nating lespu diyan o sa mga may kamag-anak na lespu. sa akin, hindi bale kung may ginawa talaga akong mali, e di hulihin nila ako at ipakulong. kaso kung minsan may abuso pa na wala na sa ayos. minsan naman wala ka namang ginagawa, bigla ka na lang mapagtitripan, wala ka na. may mga kakilala ako na ganon mismo nangyari sa kanila. e shempre anong gagawin mo kung ikaw ang hinihingian ng pera at inuutusan na pumunta kung saan e sila ang may baril at wala tayong laban dahil ordinaryong mamamayan na nagsusumikap lang naman tayo. ayaw naman nating maputukan o bigla na lang "mawala" dahil meron tayong mga mahal sa buhay na magaalala o nakasalalay sa atin, at umaasa na tayo mismo ay walang ginagawang mali. sa akin naman, dalawang beses na ako hinarang ng pulis maynila dahil daw "lumabag" ako sa "batas pantrapiko" na kakaimbento lang nila nung mismong mga kasulukuyang iyon! minsan naman, may pulis na pumarada ng kanyang sasakyan na paharang na sa masikip naming kalsada. aba nung paalis ako e di pinakiusapan ko na baka pwedeng iurong muno ang sasakyan nang ako ay makalusot. inurong niya nga ang kanyang sasakyan. ngunit pagka-parada niya muli, aba ay biglang inusog niya sa gilid ang kanyang polo at nagpakita ng baril! tanggalan kaya ng baril ang mga pulis? siguro sa "galing" nila mang-extort at kung anu-ano pang katiwalian, dapat lang kaya nilang mapanatili ang kapayapaan ng walang baril! anyway, naayos yung mga pangyayaring yon sa akin dahil nagkataon may mga kakilala kami na silang kumausap dun sa mga yon. pero hindi ko alam kung bakit kelangan may kakilala ka pa para mapayapa ka lang? hindi yata motto ng kapulisan natin ang "to serve and to protect" - o siguro hindi ito para sa ating lahat. mukhang "to serve" ang kanilang sarili lang at "to protect" kung sino lang ang may kaya o may kakilala sa kanila. naiintindihan ko na maraming masasamang elemento talaga at dahil na din sa kahirapan, pero dahilan ba yon? dapat sa mga masasamang elemento lang kami matakot, hindi sa inyo, mga kumpareng lespu. takot ako, takot ako talaga sa inyo. pero hindi ko rin naman sinasabing sa bansa lang natin ito, pero kung pwede, sana lang maayos na ang imahe ng kapulisan sa atin. pero hindi porkit nangyayari ito sa ibang bansa e ibig sabihin ayos lang ito sa atin ha! kung hindi, mas tiwala pa ako sa hukbong sandatahan natin dahil sila mas may pagpapahalaga sila sa buhay dahil linalagay nila ang kanilang buhay mismo sa kapahamakan. ano ang palagay niyo?

[quote them] Love

Sacrifice is the only language of love.

This apparently said by a priest during a homily heard by Papa Jack, a "DJ" of Love Radio (90.7 FM), Manila, Philippines.

[quote them] Troubles

Troubles are like washing machine,
They twist, turn & knock us around,
but in the end we come out brighter than before.

I'm not sure who said this first but apparently based on Google's archive of the web, it's this lady, via Twitter:
http://www.google.co.jp/search?hl=en&safe=off&tbs=cdr:1,cd_min:1900,cd_max:2007&q="Troubles+are+like+washing+machine"+site:twitter.com/ahblackledge&aq=f&aqi=&aql=&oq=&gs_rfai=

[quote them] Oscar Wilde on job appreciation

“The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one.”

[quote them] Norman Vincent Peale

"The trouble with most of us is that we would rather be ruined by praise than saved by criticism."

This is the truth that I recently discovered but have long been the basis of my "criticism" of people -- usually people I consider friends or family -- which I do not to push them down, but for them to see that they can still climb a number of steps up to the top.  Some unfortunately have thought that my "criticisms" of them were opposite of "being friends" with them, and so on.  They took them as personal attacks.  I don't know where they are now, but some other old friends who took my criticisms and stayed as my friends, I know they have certainly blossomed in a very beautiful way, for their own sake and for those of the people they love and care about.

RONJIE.COM is mine again!

Yes!  After 2+ years of wait, the domain RONJIE.COM is mine again.  So, no need to type in the very long ronjiedotcom.blogspot.com in your browser.  Just type RONJIE.COM and you're automatically brought here.  Updates to RONJIE.COM and our affiliate websites are forthcoming.

[who is ronjie?] My "prustrations"

8 years ago when I started taking up my MSc degree, I said I had these "prustrations:" Piano, Photography, Painting, Prose, Poetry, PhD, People (I'm approachable, but not usually approaching)... among other things, I can't recall.  Well I just started my PhD now!  And...  Well, one dream, one step at a time. :-)